Friday, October 23, 2020
Home Poetry Abstract painting

Abstract painting

Sinuway mo lahat ng paraan ng kaniyang pagguhit:

Hindi ka nagsunod-sunuran sa mga tuwid

Na linyang nagdidikta kung ano ka dapat.

Hindi mo hinayaang may mabuong imahe

Ng katotohanan na matamo iyon, labi,

O iba pang bahaging walang ipangangako.

Pinagpatong-patong mo ang mga kulay,

Pinilit gumawa ng mga bagong hugis,

Itinago sa likod ng mga kongkretong bagay.

 

At sa huli, walang nabuo ng sarili.

 

Marahan mong nilisan ang kuwadrong

Nagpapanggap na kalayaan

At hinarap ang pintor

Nang may pagpapatawad.

 

Iginuhit ka niyang muli:

Buo at walang kamalian.

 

 

 

S​iguro

Sinusulyap kita sa pagitan ng bote,

Pinatatagal sa labi ang malamig na nguso

Sa bawat inuunti-unting lagok—

Ilang pagtatagpo ng ating mata ang agwat—

Nasisipat ang pagngiti mo sa nalalasahan,

Sa natitikmang sandali, sa pinatitikim

Ng pinaunlakang paanyaya.

 

Suntok ito sa buwan, sabi mo.

At ako, mabilis tinamaan.

 

Pinalalaya tayo nito ng malalim na gabing

May buong buwang nagbabantay ngunit

Umaga lang ang may ganap na iaalay.

 

Ito lang ang kaya nating hawakan ngayon:

Tig-isang bote ng masarap na alak..

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here